ทำไมลืมไม่ได้ซักทีวะ!!!!!!!

ถึง…… ที่ฉันรัก

นายรู้มั๊ย ว่าหลาย ๆ ครั้ง หลาย ๆ ที ที่พี่อยากจะพูด อยากจะคุยกับนาย อยากระบายและเล่าความรู้สึก ลึก ๆ จากข้างในของพี่ให้นายฟัง แต่ทุกครั้ง นายดูเหมือนจะไม่สนใจที่จะฟังเลย มันเลยทำให้พี่ไม่กล้าและไม่อยากที่จะพูดออกไป หลาย ๆ ครั้งที่ดูเหมือนว่าพี่ทำตัวน่ารำคาญ แต่นั่นเพราะอะไรนายก็คงจะรู้อยู่แก่ใจตัวเอง เพราะรักไงหล่ะ คำว่า ” รัก ” สำหรับ พี่ คือ การเอาใจใส่ ดูแลห่วงใย ซึ่งกันและกัน ย้ำนะครับว่า ซึ่งกันและกัน ไม่ใช่ฝ่ายใด ฝ่ายหนึ่งเท่านั้น

แล้วเคยไหม .. เช่นพี่.. ที่อยากจะเข้าไปมีส่วนร่วมรับรู้ในแทบทุกเรื่อง (หรืออาจจะบอกว่า ทุกเรื่อง เลยก็ว่าได้) ของนาย ไม่ว่านายจะทำอะไร อยู่ที่ไหน เหนื่อย เศร้า เสียใจ ดีใจ พี่อยากเป็นคนหนึ่ง ที่ได้ยืนอยู่ ณ จุดที่นายเดินเข้ามาบอก.. โดยไม่ต้องให้พี่ไปคอยไถ่ถาม

อย่างน้อย การที่นายเดินเข้ามาหาพี่ เพื่อบอกว่านายทำอะไร รู้สึกอย่างไร ก็คงทำให้พี่รู้สึกดี ได้มากกว่า ที่พี่จะต้องคอยไคว้คว้าหาคำตอบ เพราะถ้าพี่ต้องทำเช่นอย่างหลัง พี่คงรู้สึกว่า พี่ไม่อยู่ในสายตาของนายเลย นายถึงไม่เคยให้พี่รับฟังเรื่องใดๆ ของนายเลย..

แต่ก็อีก นั่นล่ะ ในทางตรงกันข้าม นายอาจจะอยาก (หรือว่าไม่อยาก) ให้พี่ถาม เพื่อที่นายจะได้รู้ว่า พี่เป็นห่วงนายเท่าไร ใครหลายๆ คนก็ปรารถนาที่จะให้มีใครสักคน มาคอยไถ่ถามสารสุขสุกดิบ.. พี่เองคงต้องยอมรับเฉกเช่นเดียวกัน.. ว่าพี่ก็ต้องการ

พี่.. น่าจะถือได้ว่าเป็นคน “ปากหนัก” ถึงแม้พี่ จะเป็นคนคุยเก่ง แต่หากต้องเจอกับเหตุการณ์ที่ทำให้ทุกข์ อึดอัด เสียใจ ความเงียบก็จะเข้ามาครอบงำทันที ไม่ถามก็ไม่พูด คิดอะไรก็มักเงียบไว้ก่อน พี่อยากบอกนายว่า หากนายคิดอะไร อยากถามอะไร นายถามพี่ได้เสมอ..

โตมาจนป่าน นี้ พี่ได้ฟังเรื่องราวอะไรมาหลายๆ เรื่อง ฟังเพลงมาหลายๆ เพลง ที่มักจะสอนเสมอว่า ให้เว้น “ทีว่าง” ระหว่างคนสองคน คนทุกๆ คนต่างก็ต้องการมุมสักมุม ที่เป็นของตัวเอง.. พี่เข้าใจ.. แต่พี่มักจะทำไม่ได้เสมอ

ที่รัก.. พี่ไม่รู้ตัวหรอกนะ ว่าพี่เว้น “ที่ว่าง” ให้นายบ้างหรือเปล่า บางครั้งบางเวลา พี่อาจจะเรียกร้องจากนายมากมาย น้อยใจก็เท่านั้น ขี้แยก็เท่านั้น แต่นั่นเป็นเพราะพี่ห่วงและ care นาย

นายรู้มั๊ย พี่มีความสุขขนาดใหน เวลานายเอ่ยถาม หรือเวลานายกอดพี่ ( ถึงแม้จะไม่รู้ว่านายเต็มใจหรือไม่ก็ตาม ) เวลาเดินไปด้วยกัน โดนแฟนเกาะแขน โอบใหล่ หรือจับมือกัน นั่นแหละคือความปรารถนาสูงสุด ที่ต้องการ ในนิยามของคำว่าแฟน สำหรับพี่

หลาย ๆ ครั้งที่โดนปฏิกิริยาตอบโต้กลับมาจากนาย จนพี่คิดว่า ตัวเองคงไม่มีค่า และไม่มีความสำคัญเลยแม้สักนิด ที่จะทำให้นายได้เกิดความภาคภูมิใจ ว่าเป็นแฟนกัน แต่กับคนอื่น ดูสนใจ และห่วงหา จนออกนอกหน้า จนบางครั้ง ก็แอบน้อยใจอยู่ลึก ๆ แต่นั่นไม่สำคัญหรอก เพราะพี่จะพยายามเข้าใจ ว่าเป็นนิสัยของนาย

และอีกหลาย ๆ ครั้ง ที่นายเห็นพี่แสดงอาการน้อยใจ พี่รู้ว่านายคงคิดว่า ” เอาอีกแล้วไอ้นี่ น้อยใจอีกแล้ว ” และเวลานั้น นายคงเอาคนอื่นมาเปรียบเทียบกับพี่ และคิดว่า คน คนนั้น คงจะดีกว่าพี่ในทุก ๆ กรณี เลยทำให้นายไม่สนใจ และไม่ต้องการ ที่จะไปง้อ หรือ ไปสนใจอะไร และนั่น ยิ่งทำให้พี่ คิดว่า พี่เป็นคน ” ไม่สำคัญ ” ในสายตานายเสมอ

เมื่อเริ่ม คบกัน นายอาจจะยังพอใจ ที่จะไม่มีมุมโปรดของตัวเอง แต่นานๆ ไป พี่ไม่อาจรู้ได้ว่านายจะยังคิดเช่นนี้หรือไม่..

หากวันใด ที่นายต้องการ “ที่ว่าง” บ้าง นายบอกพี่นะ คนดี.. บอกดีๆ พูดให้พี่เข้าใจ นายรู้จักพี่มากพอที่จะทำให้พี่เข้าใจ ว่าเหตุใด นายอยากจะสร้าง “มุมโปรด” ของนาย..

วันใดที่นาย คุยกับพี่ว่านายอยากจะมี “มุมโปรด” พี่ขอเพียงให้นายวางกรอบรูป ที่มีเราสองคน ไว้ที่มุมส่วนตัวของนายด้วยนะครับ นายจะได้รู้สึกว่า พี่ มองนายเสมอ และรอนายออกมาหาพี่บ้าง

ไม่ได้หวัง ให้นายมาสนใจตลอดเวลา แต่อยากให้นายรู้ว่า พี่ห่วงหาทุกลมหายใจ

สนใจกันบ้าง นะครับคนดี ก่อนที่จะไม่มีพี่คนนี้คอยใส่ใจ

รักเสมอ

จาก คนคนนี้ คนที่รักนายหมดใจ


นั่งเล่นเกมส์ไปเพลิน ๆ อ้าวเผลอแป๊บเดียว ขึ้นวันใหม่แล้วนิหว่า
วันนี้ ได้พูด ได้คุยอะไรหลาย ๆ อย่างที่อยากพูด
แต่ที่พูดไป แค่ 10% ของทั้งหมดแค่นั้นเอง
ยังมีอีกมากมายหลายสิ่ง กับสิ่งที่อยากจะพูด แต่มันพูดไม่ได้

คนเราเป็นส่วนหนึ่งของสังคม
สังคมเป็นตัวกำหนดเส้นทางให้เราเดิน
หลาย ๆ เรื่องราว หรือหลาย ๆ สิ่งก่อนที่เราจะทำ
เราต้องคิดให้ถ้วนถี่ ว่าถ้าทำไปแล้วสังคมรอบข้างจะคิดยังไง

ฉันเป็นคนหนึ่งที่แคร์สังคมพอสมควร
ถึงแม้บางครั้งบางที จะชอบทำอะไรที่สวนกระแสสังคมก็ตาม
ทุก ๆ ครั้งที่พยายามวางตัวให้ดีในสังคม
สิ่งที่ตั้งใจจะทำต้องมาพังลงเพราะคนรอบข้าง
หลายเรื่องหลายราวที่ต้องเก็บงำไว้คนเดียว
บอกใครก็ไม่ได้ หมดหนทางที่จะระบาย

เรื่องบางเรื่อง เราเก็บไว้คนเดียวยังดีกว่าที่จะไปพูดให้คนอื่นฟัง
โบราณว่า ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย
แต่ความจริงบางเรื่องก็ทำให้ฉันแทบตายเหมือนกัน
จนวันนี้ ก็ยังทำใจไม่ได้กับความจริงหลาย ๆ เรื่อง
แต่ก็พยายามทำใจ

ทำไมนะฉันต้องมารับรู้กับเรื่องที่ไม่ต้องการที่จะรู้ด้วย
แต่ก็ช่างเถอะ จากวันนี้เป็นต้นไป ทุกสิ่งทุกอย่างจะเริ่มต้นใหม่
เริ่มจากศูนย์ เริ่มตรงจุดที่ไม่มีเธอเข้ามาเกี่ยวข้อง
ฉันจะพยายามลืม พยายามลบเธอออกจากชีวิต
ถึงมันจะทำไม่ได้ แต่ก็จะทำเท่าที่มีความสามารถ

ทุกครั้งที่ฉันเฉยเมย โปรดจงรู้ไว้ว่าฉันปวดใจ
ทุกครั้งที่ฉันหน้าบึ้งไปบ้าง โปรดจงรู้ไว้ว่าฉันวางฟอร์ม
ทุกครั้งที่ฉันตอบคำถามเธอห้วน ๆ โปรดจงรู้ไว้ว่าในใจฉันมันร้องให้แทบขาดใจ
ซักวันหนึ่งเมื่อฉันตัดใจได้ เมื่อนั้น ฉันคงมีความสุข
แต่ยังนึกไม่ออกเลย ว่าความมีความสุขโดยไม่มีเธอ มันจะเป็นยังไง
หลาย ๆ คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
จะมีซักกี่คนที่ทำให้เรามีความสุขได้ทุกครั้งที่นึกถึงเขา
โปรดจงรู้ไว้ ว่าเธอคือคนนั้นของฉัน
ทุกครั้งที่นึกถึงเธอ ฉันมีความสุข
แต่ลึก ๆ แล้วความทุกข์มันก็เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว

อยากบอกว่า…….ฉันชอบเธอ